poniedziałek, 10 kwietnia 2017

Czasem słońce, czasem śnieg. "Podróż do Edo"

Przed obejrzeniem wystawy moją uwagę przyciągnął spot, który ją promował. Przemawiał do wyobraźni, przekazywał i potęgował nastrój prac. 


„A co będzie na miejscu!”, przebierałam nogami, licząc na cuda wianki w aranżacji przestrzeni muzealnej i wykorzystanie technologii. 

Pokazywane w Muzeum Narodowym prace należą  do prywatnego kolekcjonera, Jerzego Leskowicza. W przeciwieństwie do innego pasjonata dzieł sztuki japońskiej, Feliksa Mangghi Jasieńskiego, mało kto o nim słyszał spoza wąskiego kręgu wtajemniczonych. Jaki zbiór ujawnił i użyczył szerokiej publiczności? Wydarzenie rosło w moich oczach i pączkowało wraz z ciekawością. Nie mogłam tej wystawy przegapić, pojechałam więc na nią się pogapić.


Niedobrze jest na wejściu oczekiwać Bóg wie czego. Niedobrze.

sobota, 1 kwietnia 2017

Manekiny z Czarnobyla

Rzecz działa się w ubiegłym tygodniu. Mierząc wzdłuż i wszerz część Manufaktury, w której sprzedaje się i kupuje, trafiłam na klientów dziwadła. Nie mieli żadnych toreb i stali bez ruchu, ubrani jak na desant do Czarnobyla.

Fot. ja

Musiałam, po prostu musiałam podejść bliżej. Okazali się nie podejrzanymi figurantami, a figurami. Stanowią one elementy instalacji Skażeni awangardą, która towarzyszy Festiwalowi Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Z tego powodu, że rok bieżący jest Rokiem Awangardy, festiwal obrał sobie za temat Awangardę jako stan umysłu.

Fot. ja


czwartek, 23 marca 2017

"Moc granatu" w obrazkach

Przed Wami wiosenna niespodzianka! Ilustracje autorstwa Aleksandry Marczyk, studentki Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W swoim dorobku ma ona nie tylko obrazy i rysunki. Stworzyła pomysłowe i nastrojowe projekty plakatów, materiałów towarzyszących płytom, opakowań – za te zgarnęła nagrody. Wyczucie stylu pielęgnowała również jako modelka. Brała udział m.in. w pokazach Alexandra McQueena, Diora, Givenchy.

Tyle o dotychczasowej karierze autorki, a teraz czas na same prace. Zmysłowość i namiętność z mojej powieści artystka zdecydowała się ukazać w czterech ujęciach.

wtorek, 21 marca 2017

Królowa ludzkich serc i siekiera

W niedzielę przechadzałam się po pchlim targu. Pardon, Ogólnopolskiej Giełdzie Rzeczy Dawnych i Osobliwości w Łodzi. Słuchajcie, surrealiści by tam oszaleli. Wszak uwielbiali niezwykłe zestawienia przedmiotów. Opiewali i stawiali za wzór spotkanie maszyny do szycia i parasola na stole sekcyjnym. Wzięli je z Pieśni Maldorora autorstwa Lautréamonta (czyli Isidore’a Ducasse’a). W nich roi się od psychodelicznych obrazów. Myślę, że spotkanie Królowej ludzkich serc z siekierą, porożami i całą resztą, które uwieczniłam, również urzekłoby surrealistów. Mnie ono przypadło do serca, a jakże.


Z mojej relacji dowiecie się, jakie jeszcze zebrania i narady odbywały się na giełdzie. Co prawda tylko na zwyczajnych stołach albo na podłodze.  

czwartek, 16 marca 2017

Złote akcenty w "Mocy granatu"


Akcja moich powieści toczy się w Łodzi. Jednocześnie gościnnie występują w nich inne miasta. W KochAnej pojawiły się Kraków i Zakopane, w Odcieniach czerwieni Warszawa, Wrocław, Legnica, w Mocy granatu ponownie stolica, Gdańsk i Sopot. Uczennica i „bliźniaczka” Magdy urządza dla niej bowiem nadmorską wycieczkę niespodziankę. Nie brakuje na niej malowniczych doznań, w tym złotych. 

„Po południu starówkę zalało złociste światło. Po wbitej w niebo igle ratuszowej wieży spływało w dół. Umieszczony w niej zegar mocno bił blaskiem. Zachłanne na przestrzeń światło przesuwało się dalej, po dachówkach kamienic. Dodawało blasku ich fasadom, cudnym jak z obrazka, oraz zdobiącym je rzeźbom, które potęgowały tę cudowność. Przyciskało nos do szyb i składało na nich całusy. Tryskało wraz z wodą z fontanny i zalewało uliczki. Ciepłe, w miodowym odcieniu, nie męczyło oczu. Złoto zaczęło osadzać się także na przechodniach, a ja zorientowałam się, że kiedy przychodzi do mnie ten kolor, wraz z nim pojawia się kobieca miłość. Lolitka miała złote nawet oczy i rzęsy, po same ich koniuszki. Tylko kolor jej włosów pozostał niezmienny. Atramentowe morze lśniło wspaniale”.

środa, 15 marca 2017

Wszędzie dobrze, ale w Domu najlepiej

Motyla focił Tomek Wyroda, graffiti focił Motyl


Ja i jedno z miejsc akcji mojej wybuchowej powieści. Klub Dom mieści się na OFF Piotrkowska. Jest to przestrzeń pofabrycznie malownicza, nastrojowa i bumelancka, pełna knajp i knajpek. W nich da się nasycić głód i pragnienie na wiele sposobów. W Domu odbywają się również koncerty i potańcówki. Jego współwłaścicielem jest Jakub Wandachowicz z Cool Kids of Death. Lokal zdobył miano kultowego i hipsterską renomę. W Mocy granatu uczennica Magdy wabi ją do niego liścikiem: „Zamiast odrabiać pracę domową, będę w Domu na OFF-ie”. Spotykają się i integrują, a jakże, m.in. podczas tańców połamańców na barze do piosenki Baby's on fire.

poniedziałek, 13 marca 2017

Motyl w bibliotece w Koluszkach

Koluszkowska biblioteka od 1998 r. mieści się w pałacyku rodziny Borwańskich. 


Pamiętam, że miała jeszcze inną jej siedzibę, bo dreptałam do niej od maleńkości. W kronice, którą ostatnio przeglądały bibliotekarki, zachowało się zdjęcie z moich pradziejów. Spotkanie autorskie ze mną od początku miało więc szczególny charakter. Zbigniew Komorowski, który je poprowadził, tak pokierował rozmową, żebym opowiedziała o mojej drodze od czytania do pisania. 

Fot. Danuta Oleksiak

czwartek, 9 marca 2017

Po "Powidokach"

Film widziałam grubo ponad miesiąc temu. Mam ostatnio sporo pracy związanej z promocją nowej książki. Napisanie notki o nim ciągle odkładałam więc na bok. Zbliża się spotkanie autorskie ze mną w bibliotece noszącej imię Władysława Strzemińskiego. Uznałam, że oto znak. Koniec odkładania. Przed Wami plusy i minusy Powidoków moim okiem.

Fot. Wiktoria Grzelak

Najlepsze okazały się zdjęcia, o malarskim charakterze. Cóż to byłby za film o plastyku z beznadziejnymi kadrami. Najbardziej podobały mi się lekko przygaszone kolory. Operator, Paweł Edelman, spisał się na medal, ale on dostał już wiele nagród, nominację do Oscara, więc czego innego mielibyśmy się po nim spodziewać ;)

poniedziałek, 6 marca 2017

Zaproszenie



Kto chce zacząć kolejny weekend z Motylem, tego zapraszam na spotkanie autorskie w najbliższy piątek. Wstęp wolny. Już wybrałam fragmenty, które na nim przeczytam. Po jednym z każdej książki, żeby było sprawiedliwie. 

Całość poprowadzi Zbigniew Komorowski. 10 marca wypada tuż po Dniu Kobiet i jest Dniem Mężczyzn, więc rozmowa będzie dotyczyć m.in. kobiecych i męskich charakterów w wymienionych powieściach. Jakie one są i dlaczego? Na pewno sięgniemy do początków mojej drogi pisarskiej. Swoje kroki nieraz kierowałam i nadal kieruję do koluszkowskiej biblioteki. Wieczór będzie również okazją do zadania mi własnych pytań, zdobycia dedykacji i podpisu w książce/książkach, dostępnych do kupienia na miejscu. 

I muszę Wam coś jeszcze powiedzieć, ale to na ucho. Otóż pewna czytelniczka przefarbowała włosy pod kolor jednej z powieści i zakochała się, ledwo wyszła z lutowego spotkania ze mną w Domu Literatury w Łodzi. Także warto się wybrać, a nawet zabrać ze sobą kompana. Dołączajcie do wydarzenia https://www.facebook.com/events/408819546136823udostępniajcie je proszę dalej, drogą ustną i/lub internetową :)

sobota, 18 lutego 2017

Randka z "Mocą granatu"


I przyszedł 16 lutego. Zapowiadany, wypatrywany w kalendarzu dzień mojego spotkania autorskiego w Domu Literatury w Łodzi.  Dotyczyło ono Mocy granatu.  Wieczorem wskoczyłam w sukienkę pod kolor i pojechałam prosto na ulicę Roosevelta 17. Dom Literatury mieści się w typowo łódzkiej przestrzeni, czyli zabytkowej kamienicy w bramie. 

Fot. Zbigniew Komorowski

Po przejściu przez nią wyłaniają się schody, dużo schodów. Tup, tup, wspięłam się po stopniach do środka. Odwiesiłam futrzano-łaciate okrycie wierzchnie, poprawiłam loki-fioki w lustrze. Jeszcze tylko głęboki oddech, kilka słów wsparcia od pewnego nieocenionego indywiduum i byłam gotowa. 

Najpierw porozmawiałam z dziennikarką lokalnej telewizji Ret-Sat. Dziwiła się, czemu wyglądający na delikatnego Motyl tworzy mocne rzeczy, które pasują do szufladki z tzw. męską literaturą. Mnie po prostu interesuje pisanie wyraziste i mięsiste. Uprawiających je pisarzy i pisarki podziwiam od lat. Obecnie wolę nie szeregować wystukanych moimi palcami tekstów jako męskie czy kobiece. Są moje i już. 

O 19:00 rozpoczęła się zaś rozmowa wieczoru. Prowadził ją Rafał Gawin.  Przypadkiem nawet mikrofon dostałam  granatowy. 

Fot. Dom Literatury
Text © copyright by Marta Motyl. Obsługiwane przez usługę Blogger.