12/17/2019
5 najbardziej zdumiewających performansów Mariny Abramović
Marina Abramović w
performansach eksperymentowała ze swoją wytrzymałością fizyczną i psychiczną.
Na własne życzenie doświadczała ekstremalnego bólu, który porywał ją poza jego świadomość.
Z równą determinacją, z jaką wykonywała zaplanowane akcje, walczyła o to, żeby zostały
one uznane za sztukę. A ją, zamiast nazywać masochistką, zaczęto nazywać
artystką. Zarówno jej twórczość, jak i jej postać wpływa na uczucia odbiorców
na różne sposoby. Uwodzi ich, wstrząsa nimi, przyprawia o łzy, ale także
skłania do gniewu i do nienawiści. Obecnie nikt nie zaprzeczy, że Abramović stała
się ikoną sztuki, legendą za życia.
 |
| Marina Abramović, fot. Manfred Werner, źródło |
W niniejszym tekście szerzej przedstawię pięć jej performansów, które ciągle zdumiewają swoją radykalnością i śmiałością. Ukażę je na tle twórczej drogi artystki. Jednak najpierw przybliżę naturę performansu i jego historyczne korzenie, co pozwoli Wam poznać dokonania Abramović w szerszej perspektywie.
Dlaczego performans jest tak wyjątkowy?
Zwykle performans określa
się jako działanie artystyczne podejmowane przez twórcę bądź grupę twórców w
obecności publiczności, najczęściej z wyłączeniem aktywnego udziału widzów. Z
drugiej strony, bez obecności publiczności, bez angażowania jej emocji, performans
nie zaistnieje. Artysta pełni w performansie podwójne role: scenarzysty i
wykonawcy, twórcy i materii sztuki, ponieważ podczas niego wykorzystuje własne ciało.
Uprzedmiatawia je, wystawiając na publiczny widok, zabierając mu na ten czas
prywatność, intymność, strach.
